Het sombere bericht kwam voor de chauffeurs volstrekt onverwacht

Artikel Het Financieele Dagblad, 5 mei 2020.

Wouter Deelman

Artikel Het Financieele Dagblad, 5 mei 2020.

De coronacrisis heeft de taximarkt weggevaagd en daarmee ook start-up Taxi Electric waar Deelman directeur en mede-aandeelhouder is, in faillissement gestort. Hij maakt een doorstart door het bedrijf uit de boedel te kopen.

In de dagelijkse serie ‘Coronakronieken’ een portret van mensen en de impact van corona op hun professionele en persoonlijke leven. Dit keer Wouter Deelman, directeur en mede-aandeelhouder van Taxi Electric, die zijn bedrijf failliet zag gaan, maar nu een doorstart maakt.

‘Sinds een jaar ben ik directeur van Taxi Electric omdat de duurzame formule — elektrische auto’s en 50+ chauffeurs — mij enorm aansprak. In de eerste week van maart valt de omzet met 40% terug. Dit waait niet zomaar over. Ik vraag direct op 9 maart online werktijdverkorting aan. Op 15 maart kondigt Mark Rutte de ‘intelligente lockdown’ af.

De week erna stort de omzet met 90% in, een nachtmerrie. Ons businessplan 2020 kan de prullenbak in. Looncompensatie is geen structurele oplossing. Het herstel gaat minstens een jaar duren, onze vaste kosten zijn veel te hoog. Bedrijven werken thuis, hotels gaan dicht, en KLM is onze grootste klant.

Als er nu geen financiering komt, zijn we failliet. Er is onvoldoende cash voor de salarissen van april. De werkgelegenheid van honderd man staat op de tocht. We hebben vanaf 2011 werklozen opgeleid tot chauffeur. Wat kunnen we nu voor hen doen? Daar worstel ik mee. Zelf heb ik al aanzienlijk geïnvesteerd, maar voor medewerkers gaat het om hun baan. Ik roep met spoed een aandeelhoudersvergadering bij elkaar om dit zwarte scenario te bespreken. Ondertussen berekenen we in het weekend een doorstartscenario. Kunnen we de kern van het bedrijf overeind houden?

Vrijdag 3 april is de aandeelhoudersvergadering. Ongeloof over de kille feite, maar een unaniem besluit: er zit niets anders op dan faillissement aanvragen en hopen op een doorstart.

Op Goede Vrijdag informeren we medewerkers en chauffeurs via video. Met een plat scherm is het koud en kil, gevoel komt niet over. Het sombere bericht kwam voor hen volstrekt onverwacht. Er is ongeloof, later boosheid.

Dinsdag 14 april bevestigt de rechtbank het faillissement. We informeren meteen klanten en crediteuren. Een dag later gaan de stukken naar de curator. Donderdag leg ik een bod neer voor de boedel. Maar de curator meldt dat er zich inmiddels tien gegadigden hebben gemeld. Er komt een biedingsproces.

Donderdag 23 april, pal voor de deadline van 12.00 uur, dien ik mijn maximale bod in. Als dat niet voldoende is, dan heeft “het universum” kennelijk andere bedoelingen met het bedrijf. Om vijf uur komt het verlossende woord: ik heb het hoogste bod en beste plan ingediend. Vrijdag 1 mei is de doorstart als Travel Electric. Opgelucht, maar ook triest omdat sommige medewerkers hun baan hebben verloren. Crediteuren en aandeelhouders verliezen veel geld.’